Konfederacja Narodowa Polska (lub Konfederacja Polska) powstała w listopadzie 1914 roku na terenach Królestwa Polskiego w wyniku rozpadnięcia się Zjednoczenia Organizacji Niepodległościowych, jako nielegalna reprezentacja polityczna nurtu narodowego lewicy niepodległościowej. W jej skład weszły: Narodowy Związek Robotniczy, Narodowy Związek Chłopski, Związek Niepodległości (Związek Inteligencji Niepodległościowej), Związek Nauczycielstwa Niepodległościowego oraz związane z nimi organizacje młodzieżowe. Skupiła też liczne grono bezpartyjnych. Do czerwca 1915 współpracowała z Unią Stronnictw Niepodległościowych. Za główny cel swojego działania konfederaci uważali: "utworzenie się porozumienia i zjednoczenia wszystkich stronnictw i grup politycznych niepodległościowych celem wyłonienia ogólnej politycznej reprezentacji Królestwa Polskiego."Deklaracja Konfederacji Narodowej Polskiej, Archiwum Narodowe w Krakowie, Archiwum Naczelnego Komitetu Narodowego, t. 104, k. 447 Za polityczną podstawę owego zjednoczenia uznano 3 zasady: "1) Dążenie do zjednoczenia wszystkich stronnictw niepodległościowych na terenie ziem polskich celem wywalczenia w obecnej chwili dziejowej warunków sprzyjających odbudowaniu Pańwa Polskiego. 2) Popieranie wszystkich prac NKN zmierzających do utorowania drogi programowi Niepodległości.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Konfederacja Narodowa Polska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.