Osadnicy twierdzili, iż tylko jeden dom podlega wyburzeniu. Z kolei strona skarżąca mówiła o 40. Sąd dał czas do 24 lipca sądowi miejskiemu Jerozolimy do uregulowania kwestii spornych między osadnikami a Palestyńczykami. Adwokat organizacji Jesz Din uznał, że nawet jeśli Jerozolima unormuje relacje, to osadnicy i tak nie będą mieli wystarczającej ilości ziemi do wybudowania nowych domów. Prokurator Generalny wysłał dodatkowo listy do premiera Netanjahu i ministra obrony Moszego Ja’alona aby wojsko nie zwlekało z wyburzeniem jednego nielegalnego domu i części drogi, uwzględnionych w petycji. Swoją decyzję oparł dodatkowo na wyroku sądu w Jerozolimie, który uznał, że rozwiązaniem sytuacji będzie wyburzenie nielegalnych domów. Jednak w wyroku nie było doprecyzowane ile jest tych domów. W październiku 2013 roku rząd poprosił Sąd Najwyższy o ponowne opóźnienie daty wyburzenia, ponieważ tak szybkie wykonanie wyroku mogłoby zaszkodzić interesom dyplomatycznym kraju. Największy opór pojawiał się ze strony narodowo-religijnego Żydowskiego Domu, który w swoim programie ma m.in. rozwój osadnictwa. W maju 2014 roku policyjne dochodzenie wykazało, że całe osiedle zostało wybudowane na prywatnej ziemi, a osadnicy nie mają praw do jej użytkowania.