Należał do grona najbliższych współpracowników Józefa Piłsudskiego spośród działaczy PPS. mały|240px|Pochód zorganizowany przez Polską Partię Socjalistyczną – dawną Frakcję Rewolucyjną dla oddania hołdu straconym na stokach Cytadeli w Warszawie – 1 listopada 1931 r. Widoczni m.in. Morawski, Morgański, Czarkowski, Fidziński.

Podczas I wojny światowej Po wybuchu I wojny światowej przebywał początkowo w Wilnie. Następnie wraz z Jadwigą Klempińską odbudował warszawską organizację PPS-Frakcji. Współpracował wówczas z „Jednością Robotniczą” i brał udział w pracach Unii Stronnictw Niepodległościowych. Z ramienia PPS był członkiem władz USN. Od sierpnia 1915 reprezentował PPS w Komitecie Naczelnym Zjednoczonych Stronnictw Niepodległościowych. Członek Centralnego Komitetu Narodowego od lutego 1916 do maja 1917Jerzy Z. Pająk O rząd i armię. Centralny Komitet Narodowy 1915–1917, Kielce 2003, s. 245.. Był sygnatariuszem Deklaracji Stu (22 lutego 1916)J. Molenda, Piłsudczycy a narodowi demokraci 1908–1918, Warszawa 1980, s. 308–321;