Jan Darlewski właśc. Jan Dudryk (ur. 20 stycznia 1925 we Lwowie, zm. 24 czerwca 2009 w Gliwicach) – polski specjalista w zakresie metrologii technicznej, obróbki skrawaniem, technologii maszyn.

Życiorys Urodził się jako Jan Dudryk, w rodzinie Longina Dudryka (1886–1962), inżyniera, pracownika PKP, i Heleny (1892–1972), córki Kazimierza Twardowskiego, założyciela lwowskiej i warszawskiej szkoły filozoficznej. Miał siostrę Ewę Annę (1926–2017). W 1939 r. był uczniem kl. 2b XI Państwowego Liceum i Gimnazjum im. Jana i Andrzeja Śniadeckich we Lwowie.

Podczas okupacji radzieckiej, w latach 1939–1941, uczył się w klasie 7 i 8 dziesięciolatki, XVII sowieckiej szkoły średniej. W 1941 r., po zajęciu Lwowa przez Niemców podjął pracę w urzędzie kwaterunkowym (Quartieramt), następnie jako junak służby budowlanej w „Baudienście”. Jednocześnie uczył się na tajnych kompletach, prowadzonych przez dawnych nauczycieli gimnazjalnych i wykładowców uczelni. W 1942 r. przystąpił do Narodowej Organizacji Wojskowej podległej Armii Krajowej. W lipcu 1944 r. walczył podczas lwowskiej akcji „Burza”, w plutonie Świteź II Dzielnicy Śródmieście. W początkach sierpnia opuścił Lwów i dotarł pod Przeworsk, gdzie ukrywał się w zaprzyjaźnionej leśniczówce. Działał w konspiracji, wydawał podziemne pismo „Czyn” i uczył się. W 1944 r.