Bojaźń i drżenie (dun. Frygt og Bæven) – filozoficzne dzieło Sørena Kierkegaarda, opublikowane w 1843 pod pseudonimem Johannes de Silentio. Tytuł jest odniesieniem do wersu z Listu do Filipian: z drżeniem i bojaźnią zbawienie swoje sprawujcieKościół Nowego Przymierza w Lublinie, List do Filipian 2,12.

Książka poświęcona jest w całości sprawie ofiary Abrahama, który złożył w niej Bogu swojego syna, Izaaka. Związana jest głęboko z przeżyciami osobistymi autora, który tożsami Abrahama ze swoim ojcem, a Izaaka ze swoją niedoszłą żoną, Reginą Olsen. Autor ukazuje podwójny, nieskończony wysiłek Abrahama, który musi jednocześnie dokonać wysiłku rezygnacji, zgadzając się na ofiarowanie Izaaka oraz wysiłku wiary, który ma mu to wszystko, czego się wyrzekł, przywrócić. Utożsamia to z własnym wyrzeczeniem uczuć do Reginy oraz wiarą w to, że będzie mu ona przywrócona. Dzieło jest wyznaniem Kierkegaarda, który nie zdołał dokonać tych dwóch wysiłków, z uwagi na to, że były one za mało nieskończoneJarosław Iwaszkiewicz, Od tłumacza, w: Søren Kierkegaard, Bojaźń i drżenie, Zysk i S-ka, Poznań, 1995, s.20-23, .