N-04.
Po 1991 roku zarzucił rajdy na poziomie mistrzostw Polski, angażując się za to – od 1993 roku – w wyścigi i wyścigi górskie. Początkowo używał Estonii 25. W sezonie 1993 zajął dziewiąte miejsce w kl. E1 WSMP oraz gr. E GSMP. W 1994 roku ścigał się w klasie Formuły Easter, kończąc sezon na trzynastej pozycji. Był także wicemistrzem kl. E1 GSMP. W sezonie 1995 rozpoczął korzystanie z Eufry 391, którą rywalizował w klasie E-2000. Zajął wówczas szóste miejsce w klasyfikacji końcowej. W wyścigach górskich natomiast był siódmy. W sezonie 1996 zajął drugie miejsce w Kamieniu Śląskim, a na koniec sezonu był dziewiąty. W GSMP zajął z kolei ósme miejsce. Rok 1997 był jego ostatnim w Polskiej Formule 3. Zdobył wówczas trzy podia, a w klasyfikacji końcowej był czwarty. Kontynuował jednakże uczestnictwo w wyścigach górskich. W 1997 roku zajął piąte miejsce w klasyfikacji końcowej. W 1998 roku rozpoczął korzystanie z samochodu PRC Argo, napędzanego silnikiem Alfa Romeo. Zajął wówczas ósme miejsce w gr. E. W sezonie 2000 wygrał trzy wyścigi i został mistrzem kraju.
W 2006 roku został prezesem Automobilklubu Częstochowskiego. W roku 2008 zrezygnował z tej funkcji.
Wyniki w Polskiej Formule 3