Przez 6 lat pełnił obowiązki specjalisty krajowego w zakresie leczenia gruźlicy w szpitalach. Był założycielem pierwszej w Polsce Poradni Antynikotynowej w Białymstoku. Od 1957 był członkiem korespondentem Francuskiego Towarzystwa Ftyzjatrycznego, a od 1973 przez dwie kadencje był członkiem Komisji Leczenia Międzynarodowej Unii Przeciwgruźliczej (organu WHO). Był promotorem 11 doktoratów. W dorobku naukowym miał ok. 120 publikacji.

Należał m.in. do Towarzystwa Wiedzy Powszechnej, ZBOWiD-u (ze statusem kombatanta), Stronnictwa Demokratycznego, Ligi Obrony Kraju oraz Automobilklubu Podlaskiego.

Zmarł 13 grudnia 1985 w Białymstoku. Pochowany wraz z małżonką na cmentarzu Farnym w Białymstoku (ul. Wł. Raginisa 8).

Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medalem Komisji Edukacji Narodowej Złotym Krzyżem Zasługi (1955) Odznaka honorowa „Zasłużony Białostocczyźnie” Odznaka „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” (1954) Belgijski Krzyż Zasługi – za ratowanie jeńców belgijskich Medal Pamiątkowy I Dywizji Grenadierów w Lotaryngii – za ratowanie jeńców francuskich Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939”