Prócz wielkiej pomocy dla ludności powiatu pszczyńskiego podjętej częściowo z administracją rządową, książę pszczyński dla przezwyciężenia ogólnego upadku swych dóbr, a zwłaszcza rolnictwa, przedsięwziął wielkie roboty takie jak melioracje i osuszanie pól i łąk, regulacje rzek i potoków oraz budowę dróg lokalnych, które to działania kontynuował potem jego syn Jan Henryk XI (1855–1907)Studzionna w dobrach pszczyńskich..
Drzewo od Promnitzów do Hochbergów Hrabia Jan Erdmann (1719–1785), ostatni z rodu Promnitzów, przekazał ziemię pszczyńską siostrzeńcowi Fryderykowi Anhalt-Köthen ↓ (1731–1797). W 1846 r. ks. Henryk von Anhalt-Köthen (1778–1847), ostatni z rodu, oddał ziemię pszczyńską ks. Janowi X von Hochberg (1806–1855).
Emanuel Lebrecht Anhalt-Köthen (1671–1704)Rodzice Emanuel von Anhalt-Köthen (1631–1670) Anna Eleonore zu Stolberg-Wernigerode (1651–1690)Gisela Agnes von Rath (1669–1740) Erdmann II von Promnitz(1683–1745) Anna Maria von Sachsen-Weißenfels (1683–1731) August Ludwig von Anhalt-Köthen (1697–1755) Christine Johanna Emilie (1708–1732)
Luise Ferdinande zu Stolberg-Wernigerode(1744–1784) Fryderyk Erdmann Anhalt-Köthen(1731–1797) Anna Emilie von Pleß (1770–1830) Jan Henryk VI von Hochberg-Fürstenstein (1768–1833) Jan Henryk X Hochberg (1806–1855)
Przypisy