Roczny plan gospodarczy przyjęty przez Izbę Ludową (Volkskammer) miał moc prawną. Udowodnione naruszenia dyscypliny przez dyrektorów przedsiębiorstw groziły nakładaniem sankcji przez organy sądowe, oraz natychmiastowym zwolnieniem. Ponieważ prawie wszyscy przedstawiciele kadry kierowniczej byli jednocześnie członkami SED, często skutkiem była wszczynanie partyjnych postępowań dyscyplinarnych, co mogło prowadzić do wykluczenia z partii i zakończenia kariery zawodowej.
Na poziomie międzyrządowym komisja koordynowała plany NRD współpracy gospodarczej z krajami RWPG i zawierała umowy rządowe w kontekście socjalistycznej integracji ekonomicznej.
W „Państwowym Planie Naukowo-Technicznym” („Staatsplan Wissenschaft und Technik“) zdefiniowano szczególnie ważne „projekty planu państwowego” (produkty lub usługi) o znaczeniu makroekonomicznym, planowane centralnie przez Ministerstwo Nauki i Technologii (Ministerium für Wissenschaft und Technik). Przyznano środki o wysokim priorytecie na zasoby materialne i finansowe.