Po powstaniu wielkopolskim adiutant Wojciecha Korfantego, komisarza NRL, a od kwietnia 1919 instruktor POW Górnego Śląska. Wziął czynny udział w I powstaniu śląskim, w szeregach Bytomskiego Pułku Strzelców. Służył w Wojsku Polskim jako dowódca kompanii w 8 pułku strzelców wielkopolskich w 62. pułku piechoty (VIII 1919 – IV 1920), uczestniczył z nim w zajmowaniu Pomorza Gdańskiego, m.in. Nakła i Bydgoszczy. Następnie został zastępcą dowódcy 2 batalionu w 59 pułku piechoty. Brał udział w ofensywie wojsk polskich na Kijów, następnie w działaniach odwrotowych. 23 lipca 1920 ciężko ranny nad ujściem rzeki Szczary do Niemna podczas kierowania kontratakiem swego baonuKandziora Karol, Działalność P.O.W. w Poznaniu ..., s. 63.. Po leczeniu w szpitalu wrócił do 8 pułku strzelców wielkopolskich. 31 marca 1922 r. zwolniony do rezerwy w stopniu kapitana, kierował poniemieckim majątkiem Udzierz (pow. Świecie). W 1928 pracował jako prokurent w firmie Związkowa Centrala Maszyn w Poznaniu. W latach 30. pracował także jako klasyfikator gruntów Pomorskiej Izby Skarbowej w Grudziądzu.
10 stycznia 1921 ożenił się z Zofią z JasińskichCzy wiesz kto to jest?