Jego reportaże docierały również do kraju za sprawą audycji Radia Wolna Europa. Na przełomie lat 1989/1990 współpracował z „Gazetą Wyborczą” i „Tygodnikiem Solidarność”. W 1997 roku zaczął drukować swoje felietony na łamach miesięcznika „Scena”.

W swojej pracy reportera często posługiwał się nie tylko piórem, lecz także aparatem fotograficznym. Zdjęcia, które zrobił podczas strajku sierpniowego czy w stanie wojennym były szeroko znane. Za esej fotograficzny „Pamięć murów”, który opowiadał o śladach powstania warszawskiego we współczesnej mu stolicy, otrzymał Nagrodę Dziennikarzy Niezależnych przyznawaną przez podziemne Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich. Wystawę pokazywano w podziemiach Kościoła na Żytniej w Warszawie oraz w Księgarni Polskiej w Paryżu. W latach 80 publikował wiele zdjęć w pismach „Observer” i „Paris Match”.

Zmarł 14 stycznia 1998 w Warszawie. Pochowany został na Cmentarzu Bródnowskim (kw. 53 L II 26). mały|Grób Grzegorza Nawrockiego na Cmentarzu Bródnowskim

Dorobek literacki Był autorem książek reporterskich. Debiutancka, wydana w 1980 roku pod tytułem „Szpan”, dotyczyła subkultur młodzieżowych i szybko stała się bestsellerem. W 1981 ukazał się „Konfesjonał i TT-tka”, w 1984 - „Przepustka na kres”.