Anatolij Stiepanowicz Iwanow (ros. Анатолий Степанович Иванов, ur. 5 maja 1928 w Szemonaisze, zm. 31 maja 1999 w Moskwie) – radziecki pisarz i dziennikarz.

Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Wcześnie stracił ojca. Od 1948 pracował jako dziennikarz w lokalnej gazecie w Semipałatyńsku, w 1950 ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa Kazachskiego Uniwersytetu Państwowego im. Kirowa, później został redaktorem rejonowej gazecie w obwodzie nowosybirskim, następnie redaktorem wydawnictwa książkowego w Nowosybirsku. W latach 1951–1953 odbywał służbę wojskową w obwodzie amurskim, po demobilizacji w stopniu młodszego porucznika pracował w Nowosybirsku i we wsi Moszkowo, dokąd skierowano go do pracy dziennikarskiej. W 1956 opublikował swój pierwszy zbiór opowiadań, Ałkiny piesni. Później napisał powieści Powitiel (1958), Tieni isczezajut w połdień (1963) i dwutomową Wiecznyj Zow (t. 1 1970, t. 2 1976);