Václav Feřt SJ (ksiądz, ówczesny przełożony Kajpra), 1959: „Człowiek wierzący całym sercem i pobożny jak dziecko, inspirujący kaznodzieja, oryginalny pisarz, nieustraszony redaktor i poczciwy patriota. [...] Jego życie, głównie życie kapłańskie, było naprawdę ofiarą miłości. Więcej niż połowę swego owocnego życia księdza przeżył w aresztach. [...] Ogień, który płonął w jego sercu, nigdy nie wygasł. Całkowicie go pochłonął na ołtarzu ofiarnym. Wierzę, że nasz drogi Ojciec Kajpr przeszedł z tego ognia wieloletniej ofiary jako wierny sługa Chrystusa do jasnego ognia Ducha Świętego i Łaski Bożej, gdzie wraz z pozostałymi świętymi i błogosławionymi, którzy są z Panem, będzie naszym potężnym orędownikiem. Spoczywaj w pokoju i oręduj za nami!”.
Jan Formánek SJ (ksiądz, zakonny rówieśnik Kajpra), 1978: „Szacunek wobec Ojca rozpowszechnia się nie tylko pomiędzy braćmi, ale także pomiędzy tymi, którzy znali go z jego działań apostolskich na ambonie u św. Ignacego lub jako wybitnego redaktora czasopisma dla młodzieży „Dorost” (Młodzież) albo katolickiego miesięcznika „Posel Božského Srdce Páně” (Poseł Boskiego Serca Pana Naszego) i w końcu jako katolickiego dziennikarza oraz redaktora katolickiego tygodnika „Katolík” (Katolik)”ATJ, f. Adolf Kajpr, maszynopis Jan Formánek, Wdzięczne upamiętnienie braci zakonnych dziesiątej rocznicy przeniesienia szczątków O. Adolfa Kajpra T.J., wybitnej postaci czeskich jezuitów w naszym stuleciu..