Marian Mikołajczyk (ur. 7 grudnia 1937 w KłodawieWspółcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Tom III. M-R, wyd. OPI, Warszawa 2000, s. 342.) – polski uczony, profesor nauk chemicznych, dyrektor Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN (1991-2007), członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys W 1959 ukończył studia na Politechnice Łódzkiej, w latach 1960–1963 pracował na macierzystej uczelni, jako asystent w Instytucie Chemii Organicznej. W 1963 obronił pracę doktorską. W latach 1963–1967 pracował w Zakładzie Syntezy Organicznej PAN w Łodzi jako adiunkt. W 1967 otrzymał na Politechnice Łódzkiej stopień doktora habilitowanego. W latach 1967–1972 pracował w Instytucie Chemii Organicznej PAN w Łodzi jako docent, od 1972 w nowo powstałym Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN (CBMiM), gdzie w latach 1972–2000 kierował Zakładem Organicznych Związków Siarki, w latach 1973–1987 Środowiskowym Laboratorium Technik Stroboskopowych, od 1984 do 1990 był wicedyrektorem, a w latach 1991–2007 dyrektorem CBMiM, równocześnie w latach 2001–2007 kierował Zakładem Chemii Heteroorganicznej. W latach 1968–1969 jako stypendysta Towarzystwa Maxa Plancka, pracował w Instytucie Medycyny Doświadczalnej w Getyndze.