Udział w przedstawieniach stał się typową rozrywką podczas pobytów w wakacyjnych kurortach, zwłaszcza w miejscowościach nadmorskich. W XX w. przedstawienia straciły na popularności w konkurencji z kinem i telewizją. Także ruch uliczny utrudniał urządzanie przedstawień na ulicach miast. Wciąż jednak były popularną rozrywką wakacyjną, skierowaną głównie dla dzieci. W okresie II wojny światowej przedstawienia o Punchu pokazywane były brytyjskim żołnierzom przez ENSA – ubrany w mundur Punch wieszał w nich Hitlera. Obecnie przedstawiane są one często na festynach i przyjęciach dla dzieci, a także wciąż w miejscowościach nadmorskich. W Wielkiej Brytanii jest kilkuset professorów, w zdecydowanej większości mężczyzn, z których zapewne żaden nie utrzymuje się wyłącznie z przedstawień o Punchu i Judy. Zanika też zwyczaj przekazywania tej profesji z ojca na syna.
Przedstawienia są obecnie uznawane za jeden z typowych przejawów kultury brytyjskiej. Zostały uznane za jedną z 12 ikon tej kultury, znajdują się też na innych tego typu listach. W 2001 postaci z przedstawień znalazły się na znaczkach pocztowych Royal Mail. Od lat 70. XX w.