Historia kamienicy Pierwotnie w miejscu dzisiejszego budynku znajdowały się dwie węższe kamienice, o szerokości 4,5 i 6,5 metra. Pierwsza pod numerem 11, została wzniesiona ok. 1740 roku. Była dwuosiowa, pięciokondygnacyjna, zwieńczona szczytem w formie aediculi otoczonej wolutami i zwieńczonej rozerwanym tympanonem. Na krawędziach budynku i pomiędzy oknami poszczególnych kondygnacji znajdowały się toskańskie pilastry. W 1860 została przebudowana.
Druga kamienica, wzniesiona ok. 1710 roku, posiadała trzy osie okienne, pięć kondygnacji i dwukondygnacyjny szczyt w formie aediculi otoczonej wolutami zwieńczony trójkątnym tympanonem. W 1825 roku była przebudowana.
Ok. 1870 roku obie kamienice zostały wyburzone, a w ich miejsce wzniesiono nową czterokondygnacyjną kamienicę o szerokości pięciu osi okiennych zwieńczoną szczytem i dachem mansardowym. W późniejszych latach, nad oknem środkowym pierwszego piętra, umieszczone zostało godło domu: złota gwiazda.
Od 1980 roku na parterze mieści się wrocławski oddział PTTK, a od 1989 cała kamienica jest jego własnościąHistoria Regionalnej Pracowni Krajoznawczej PTTK we Wrocławiu.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
A-11