Pomimo przytłaczających dowodów na znaczenie gospodarcze praw własności dopiero w ostatnich czasach ekonomiści zaczęli badać wyznaczniki bazujące na obserwacji kompromisu pomiędzy rozproszoną mocą przymusu w stanie anarchii a drapieżnictwem władzy centralnej. By zilustrować, warto wskazać, iż niekompletne prawa własności pozwalają agentom (o niższej wartości niż pierwotni właściciele wartości ekonomicznej) na nieefektywne wywłaszczenie ich, zakłócając w ten sposób decyzje inwestycyjne i wysiłek. Gdy zamiast tego państwu powierza się władzę ochrony własności, może ona bezpośrednio wywłaszczyć strony prywatne, jeśli nie zostanie to wystarczająco ograniczone przez skuteczny proces politycznyBesley, Timothy, and Maitreesh Ghatak (2010). Handbook of Development Economics. Amsterdam: Elsevier. s. 4525–4595.. Konieczność silnej ochrony własności dla wydajności została jednak skrytykowana przez rozległą wiedzę prawniczą, wywodzącą się z przełomowego wkładu Guido Calabresi i Calabresi, Guido, and Melamed, A. Douglas (1972). „Property Rules, Liability Rules and Inalienability: One View of the Cathedral”. Harvard Law Review. 85 (6): 1089–1128. doi:10.2307/1340059. JSTOR 1340059..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Prawo własności (ekonomia) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.