Maria Lipszyc-Balsigerowa (ur. 15 lipca 1870 w Bochni, zm. prawdopod. 29 czerwca 1944 w KL RavensbrückZofia Noworól, Maria Lipszyc-Blasigerowa, w: Archiwum Historii Kobiet) – polska socjolożka, działaczka społeczna i socjalistyczna pochodzenia żydowskiego, emancypantka, współtwórczyni polskiej socjologii empirycznej.
Życiorys Studiowała ekonomię w Berlinie a od 1897 w Zurychu, na tamtejszym uniwersytecie, gdzie doktoryzowała się z nauk społecznych w 1901 pod kierunkiem Heinricha Herknera. Podczas nauki angażowała się w ruch socjalistyczny oraz zainteresowała się zagadnieniami bezrobocia i migracji. Wstąpiła też do Zagranicznego Związku Socjalistów Polskich (1899) – potem był to Oddział Zagraniczny PPS. Pisywała artykuły do „Ogniwa” i „Naprzodu”, które były czasopismami o charakterze lewicowym. Działała też na polu emancypacji kobiet – opublikowała m.in. analizę porównawczą Stanowisko kobiety wobec prawa cywilnego. Pracowała nad wniesieniem zmian do austro-węgierskiego kodeksu cywilnego. W 1908 przeniosła się do Krakowa, gdzie wykładała ekonomię i socjologię na Uniwersytecie Ludowym im. Adama MickiewiczaZofia Noworól, Maria Lipszyc-Balsingerowa - zapomniana matka polskiej socjologii empirycznej, w: Krakowski Szlak Kobiet, red. Ewa Furgal, Kraków 2012, s. 220-222.