Deklaracja terezińska, także deklaracja z Terezina, pełna nazwa: Deklaracja terezińska w sprawie mienia okresu Holokaustu i związanych z tym zagadnień – akt miękkiego prawa międzynarodowego przyjęty 30 czerwca 2009 przez 46 państw podczas konferencji Mienie okresu Holocaustu w Terezinie w Czechach. Celem dokumentu jest skłonienie państw, które go zaakceptowały, do regulowania statusu prawnego majątku ofiar Holocaustu, pomocy dla osób ocalonych z zagłady Żydów oraz prowadzenia edukacji na temat tej niemieckiej zbrodni nazistowskiej i jej następstw. Uznaje się, że akt ten nie ma charakteru wiążącego, a w szczególności nie rodzi obowiązków i nie określa sankcji wobec państw, które nie stosują się do jego postanowień. Zadanie przygotowania jednorazowego raportu oceniającego postępy realizacji deklaracji nakłada na Departament Stanu amerykańska ustawa JUST (tzw. ustawa 447).
Powstanie deklaracji Tekst deklaracji powstał w trakcie zorganizowanej przez czeski rząd i trwającej od 26 do 30 czerwca 2009 w Pradze i Terezinie międzynarodowej konferencji pod nazwą „Mienie okresu Holocaustu” (ang. 2009 Holocaust Era Assets Conference in Prague). Udział w niej wzięli przedstawiciele 46 państw.