Roztwór pirania – mieszanina stężonych roztworów kwasu siarkowego (H2SO4) i nadtlenku wodoru (H2O2), która służy do usuwania zanieczyszczeń organicznych. Ponieważ mieszanina ta jest silnym środkiem utleniającym, usuwa większość materii organicznej i prowadzi do hydroksylacji większości powierzchni (dodaje grupy OH), czyniąc je wysoce hydrofilowymi.
Przygotowanie i użycie Typowa proporcja „piranii” to 3 części stężonego kwasu siarkowego i 1 część 30% roztworu nadtlenku wodoru, jednak podawane są też inne proporcje, np. 4:1 lub 7:1. Analogiczna mieszanina utleniająca o charakterze zasadowym, tzw. „pirania zasadowa” składa się ze stężonego roztworu wody amoniakalnej i perhydrolu w stosunku 3:1.
Roztwór pirania musi być starannie przygotowany, ponieważ jest wysoce żrący i silnie utleniający. Traktowane nim powierzchnie muszą być odpowiednio czyste i całkowicie wolne od rozpuszczalników organicznych pozostałych z poprzednich etapów mycia. Kontakt piranii z większą ilością substancji organicznych powoduje nagłe powstanie dużych ilości produktów gazowych, co może doprowadzić do wybuchu.