"Węzły łączące pokrewne sobie plemiona, nie pękają nawet pod naciskiem wieków. Szlązk należy do tych części dawnej Polski, które najwcześniej plon literacki wydały. Wiek XIII wydaje tu pierwszego w średnich wiekach historyka dziejów powszechnych – Marcina Polaka z Opawy. W XVI stuleciu Szlązk dostarcza Krakowowi znawców łaciny i greczyzny. Wiek XVII sprawia, że poeci szlązcy, piszący po niemiecku (Opitz i inni), czerpią natchnienie ze wzorów polskich, a z Kochanowskiego przedewszystkiem. Toż samo stulecie rodzi natomiast poetę Anioła Szlązaka, który w dwa wieki potem stanie się pociechą w smutkach największego wieszcza naszego – Adama. Niechże się i dalej ciągnie ta nić sympatyi, droższa od złota i dyamentów, bo z głębi serca wysnuta"Zamiast słowa od redakcji. „Silva Rerum” 1939 z. 8 s. 189.
Po owych dwóch zeszytach z 1938 roku do wybuchu II wojny światowej ukazał się jeszcze tylko jeden (nr 9)W numerze 9 artykuł A. Wantuły, a w numerach 10 i 11 – L. Brożka i S. Majewskiego., gdyż dwa kolejne (nr 10 i 11), przygotowywane do druku, zostały zniszczone przez niemieckiego okupanta.