Szlomo Ben Josef (, właśc. Szalom Tabacznik, ur. 7 maja 1913 roku w Łucku, zm. 29 czerwca 1938 roku w Akce) – żydowski bojownik, członek rewizjonistycznej młodzieżówki Betar i podziemnej paramilitarnej organizacji Irgun, uczestnik alii Af Al Pi, został powieszony przez władze Mandatu Palestyny w 1938 roku w więzieniu w Akce. Był pierwszym ze wszystkich Olej ha-Gardom, stał się jednocześnie ideałem walki i postawy członka Bejtaru w diasporze.
Życiorys Młodość Urodził się w tradycyjnej i religijnej rodzinie w Łucku. Ojciec był dozorcą podmiejskiego młyna. W 1928 roku, w wieku 13 lat, Tabacznik wstąpił do polskiej gałęzi Bejtaru w Łucku. Po dwóch latach zmarł jego ojciec. W latach 30. XX wieku zdecydował dokonać alii do Palestyny, jednak w 1937 roku nie otrzymał od Agencji Żydowskiej certyfikatu, który uprawniał do wyjazdu. Przyczyniło się to do podjęcia przez niego decyzji o dokonaniu nielegalnej alii. 20 września 1937 roku udało mu się dotrzeć do Palestyny, gdzie w tym samym roku wstąpił do oddziału pracy Bejtaru w Rosz Pina. Z czasem wstąpił do Irgunu i zmienił swoje dane na Szlomo Ben Josef. Wtedy też zgłosił się do pełnienia służby policyjnej w Irgunie.
Działalność w Palestynie