Tadeusz Lewowicki (ur. 2 lipca 1942 w Nagórzance k. Czortkowa, zm. 18 sierpnia 2024 w Warszawie) – polski pedagog, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego, specjalności naukowe: dydaktyka, psychologia różnic indywidualnych, psychologia uczenia się.
Życiorys Urodził się w rodzinie inteligenckiej, syn Tadeusza, prawnika, i Bronisławy z Myszograjów, nauczycielki. Ukończył studia pedagogiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Tam też w 1972 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki a w 1977 otrzymał stopień doktora habilitowanego. Profesorem zwyczajnym został w 1982. W latach 1978–1981 był prodziekanem Wydziału Pedagogicznego UW, w latach 1981–1985 wicedyrektorem Instytutu Polityki Naukowej, Postępu Technicznego i Szkolnictwa Wyższego. W 1985 został dyrektorem Instytutu Badań Pedagogicznych i funkcję tę pełnił do 1989. W 1995 został rektorem Wyższej Szkoły Pedagogicznej ZNP w Warszawie.
Był także wykładowcą Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach i innych uczelni.
W latach 1993–2007 był przewodniczącym Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN.