Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 1 maja 1946 roku. Od 1986 roku pełni funkcje kościoła parafialnego. W latach 1989–1992 obok kościoła wybudowany został budynek plebanii.
Teren wokół kościoła otacza dawny cmentarz, ogrodzony kamiennym murem.
thumb|lewo|Wnętrze świątyni – ołtarz
Wnętrze i wyposażenie Wnętrze kościoła nakrywa płaski sufit, w centralnej części ozdobiony dekoracją malarską. Na ścianie zachodniej umieszczona jest empora z renesansową balustradą i neoromańskim prospektem organowym. W prezbiterium znajduje się ołtarz ambonowy (ze zdemontowanym koszem) z baldachimem, wykonany na początku XVIII wieku w warsztacie H.B. Hattenkerella z Morynia. Zdobią go personifikacje Kościoła i Synagogi oraz przedstawienie Chrystusa Zmartwychwstałego. Współcześnie w ołtarzu wstawiony jest obraz Matki Bożej.
W trakcie przeprowadzonych przed I wojną światową prac konserwatorskich odkryto zdobiące dawniej kościół średniowieczne malowidła ścienne, które jednak ze względu na niekompletne zachowanie ponownie zamalowano.