Zamek w Beracie () – zamek w miejscowości Berat, w środkowej Albanii, zbudowany na skalistym wzgórzu na lewym brzegu rzeki Osum. Większość zabudowań pochodzi z XIII wieku, chociaż są starsze fragmenty. W obrębie fortecy znajdują się bizantyńskie kościoły oraz osmańskie meczety.
W 2008 roku historyczne centrum miasta Berat zostało dodane do listy światowego dziedzictwa UNESCO poprzez rozszerzenie umieszczonego w 2005 roku wpisu dotyczącego miasta Gjirokastra.
Historia Pierwsze ślady cytadeli są datowane na drugą połowę IV w. p.n.e., kiedy to Ilirowie kontrolowali okolicę. W II w. p.n.e. Rzymianie zdobyli budowlę. Twierdza została wzmocniona w V wieku za panowania cesarza Teodozjusza II (w celu ochrony przed najazdami barbarzyńców) oraz w VI wieku za Justyniana I. W 860 roku zamek zdobyli Bułgarzy, pod władzę Bizancjum wrócił w 1018 roku. Przez siedem miesięcy w latach 1280–1281 znajdował się w rękach Normanów. W XIII wieku władał nim despota Epiru Michał I Angelos, który przyczynił się do rozbudowy fortyfikacji. W XIII wieku na szczycie wzgórza zbudowano cytadelę, która miała służyć jako strefa obrony w przypadku przełamania pierwszego pasa umocnień. W połowie XIV wieku zamek znajdował się w rękach Jana Komnena Asena.