Krzyż Pamiątkowy Ruchu Oporu () – holenderskie pamiątkowe odznaczenie wojskowe i państwowe.
Historia Odznaczenie zostało ustanowione dekretem królewskim nr 104Tekst dekretu (nl)) z 29 grudnia 1980 roku, dla upamiętnienia i wyróżnienia uczestników holenderskiego ruchu oporu w 35. rocznicę wyzwolenia Holandii spod okupacji niemieckiej. Zgodnie z dekretem wnioski o jego nadanie miały być uwzględniane na wniosek Najwyższej Rady Emerytalnej () i Stowarzyszenia 1940-1945 (). Początkowo miał on być nadawany do 31 grudnia 1982 roku, lecz później okres ten kilkakrotnie przedłużano i ostatecznie 1 kwietnia 1984 roku zakończono przyjmowanie wniosków, a nadawanie uznano za zakończone w dniu 31 grudnia 1987 roku.
Zasady nadawania Odznaczenie było nadawane żyjącym uczestnikom holenderskiego ruchu oporu w czasie II wojny światowej na ich wniosek złożony w Najwyższej Radzie Emerytalnej lub w Stowarzyszeniu 1940-1945, zrzeszającym weteranów II wojny światowej, i potwierdzone przez te instytucje, a zwłaszcza: osobom uznanym za uczestników ruchu oporu w myśl dekretu królewskiego z 5 września 1944 roku (Staatsblad E 62); osobom, które zostały uznane za uczestników ruchu oporu przez Najwyższa Radę Emerytalną w myśl ustawy o emeryturach specjalnych z lat 1940–1945, niezależnie od tego, czy taka emerytura została przyznana danej osobie; osobom