Bogusław Drzepecki (ur. 13 marca 1906 w Felsztynie, zm. 8 września 1973Andrzej Szczęsny, Dzieje Kościoła w Kazachstanie i Azji Środkowej, VIA STUDIO Radosław Karbowiak, Gniezno, 2012, s. 35-37, ) – polski duchowny katolicki działający przez dużą część życia na obszarze ZSRR, profesor Seminarium Duchownego w Łucku.
Życiorys Jego rodzicami byli Piotr i Apolonia Derepowie. Był jednym z ich trzynaściorga dzieci. Od 1918 do 1920 uczył się w gimnazjum polskim w Płoskirowie, a w 1922 nielegalnie przekroczył graniczny Zbrucz, by studiować w Polsce – najpierw ukończył Małe Seminarium Duchowne w Buczaczu i Włodzimierzu Wołyńskim (pod kierunkiem m.in. biskupa Piotra Mańkowskiego), a potem Seminarium Duchowne w Łucku (dokonał tu zmiany nazwiska z Derepa na Drzepecki). 7 września 1930 odebrał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Mańkowskiego i do 1933 posługiwał we Włodzimierzu Wołyńskim. Od 1933 do 1937 studiował teologię na Papieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu (Angelicum) i na tej uczelni się doktoryzował, po czym wrócił do Łucka, gdzie mianowano go profesorem i wicedyrektorem miejscowego Seminarium Duchownego.