W latach 1935–1945 pracował jako dziennikarz we wszystkich najważniejszych żydowskich gazetach – poza Ha-Arec również w „Palestine Post”, „Ma’ariw”, „Jedi’ot Acharonot” oraz „Ha-Boker”.
thumb|left|240px|Josef Tamir z rodziną przed siedzibą redakcji Ha-Boker w Petach Tikwie (1946) thumb|240px|Josef Tamir trenujący rzut oszczepem (1932) Ukończył szkołę prawa i ekonomii na Uniwersytecie Telawiwskim. Był jednym z założycieli organizacji „B’nai Moszowot”. Podczas wojny o niepodległość Izraela pracował jako korespondent wojenny.
Był sekretarzem generalnym Ogólnych Syjonistów, a po ich połączeniu z Partią Progresywną, aktywnym politykiem Partii Liberalnej. Następnie był jednym z założycieli Gahalu, czyli sojuszu liberałów z Herutem.
W wyborach w 1965 został po raz pierwszy wybrany posłem właśnie z listy Gahalu. W szóstym Knesecie zasiadał w komisjach spraw wewnętrznych oraz spraw gospodarczych, a także w podkomisji ds. Jerozolimy oraz w komitecie wspólnym ds. wypadków drogowych. Jako szef frakcji liberalnej zasiadał w tym samym czasie we władzach Tel Awiwu, a w 1968 był inicjatorem powstania Ha-mo’aca le-Jisra’el ha-jafa (Rady dla Pięknego Izraela). W 1969 uzyskał reelekcję, a w Knesecie siódmej kadencji przewodniczył komitetowi wspólnemu ds. środowiska, a następnie specjalnej komisji ds. środowiska.