Tadeusz Osiński (ur. 31 stycznia 1885 w Sitkowcach, zm. między 16 a 19 kwietnia 1940 w Katyniu) – major uzbrojenia Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Tadeusza i Marii ze Strzeleckich urodzony we wsi Sitkowce, w ówczesnym powiecie lipowieckim guberni kijowskiej, tu urodzony 12 lutego 1885 w Sitkowcach.. Żołnierz I Korpusu Polskiego w Rosji.
4 stycznia 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem od dnia 19 kwietnia 1916 i przydzielony z dniem 10 grudnia 1918 do sztabu Okręgu Generalnego Łódź. 9 września 1920 został zatwierdzony w stopniu kapitana artylerii z grupy „byłych Korpusów Wschodnich i armii rosyjskiej” z dniem 1 kwietnia 1920, służył wówczas w Dowództwie Okręgu Generalnego Łódź. W 1922 pełnił służbę w 10 pułku artylerii polowej. W 1923 pełnił służbę na stanowisku kierownika Okręgowego Zakładu Uzbrojenia Nr IV w Łodzi. 5 stycznia 1925 został odkomenderowany na jednomiesięczny kurs doskonalący dla oficerów uzbrojenia. Był w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 2 lokatą. Do stopnia majora awansowany 1 czerwca 1923 ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923, w 1924 posiadał 2 lokatę.