W czasie kampanii wrześniowej dostał się do sowieckiej niewoli. Według stanu z kwietnia 1940 był jeńcem kozielskiego obozu. 22 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 040/3 poz 69, nr akt 4270 z 20 kwietnia 1940. Został zamordowany między 23 a 24 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Został zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943 wpis w księdze czynności pod datą 4.05.1943. Figuruje liście AM-190-923 i Komisji Technicznej PCK GARF-24-0923. Przy szczątkach w mundurze majora znaleziono książeczkę wojskową, kartę pocztową, stałą przepustkę do sztabu armii generała Emila Krukowicza-Przedrzymirskiego, medalikAuswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943, s. 190.. Znajduje się na liście ofiar opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 113 i Nowym Kurierze Warszawskim nr 117. W Archiwum Robla (pakiet 01931-02) znajduje się notatnik znaleziony przy zwłokach kapitana artylerii Edwarda Jana Kwitowskiego, w którym Osiński jest wymieniony na niedatowanej liście jeńców obozu w Kozielsku.
Był żonaty, miał syna Tadeusza.