uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk humanistycznych.
Na Uniwersytecie Śląskim pełnił następujące funkcje:
dziekan Wydziału Humanistycznego (1969–1970) zastępca dyrektora do spraw dydaktycznych Instytutu Filologii Polskiej (1972–1981) zastępca dyrektora Instytutu Literatury i Kultury Polskiej (1977–1981) kierownik Zakładu Literatury Staropolskiej, Oświeceniowej i Romantycznej (1976–1990) kierownik Studium Zaocznego Filologii Polskiej kierownik Polonistycznego Studium Zawodowego
Praca naukowa Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się na literaturze i kulturze Oświecenia i Romantyzmu. Zaliczany jest do najwybitniejszych dwudziestowiecznych mickiewiczologów. Opracował w ramach Wydania Jubileuszowego edycję Pana Tadeusza A. Mickiewicza.
Specjalizował się w tekstologii i edytorstwie. Zasłynął dwutomowym wydaniem Pism estetyczno-krytycznych Kazimierza Brodzińskiego (Wrocław 1964), w którym skompletował cały dostępny zespół krytycznych prac Brodzińskiego.