Spokój () – powieść psychologiczna wydana w 2001 roku, węgierskiego pisarza Attili Bartisa. Gorzka opowieść o duchowej niemocy i życiu zbudowanym na fałszu.
Fabuła Akcja toczy się w ostatnich latach przed upadkiem komunizmu na Węgrzech. Spokój to kronika piekła, w jakim żyją wspólnie młody pisarz Andor Weer i jego matka Rebeka, dawno zapomniana aktorka teatralna, której odmówiono prawa do grania po tym, jak jej córka, utalentowana skrzypaczka, wyemigrowała z kraju po rewolucji roku 1956. Kobieta nie opuszcza budapeszteńskiego mieszkania od piętnastu lat po tym, jak rządowi urzędnicy zrujnowali jej karierę. Żyje wspomnieniami o latach dawnej świetności, a jej jedynym łącznikiem ze światem jest syn, o osobowości równie pokręconej jak wyalienowana matka.
Ciężka i wyrazista opowieść o przedstawicielu pokolenia trzydziestolatków – tchórzliwym człowieku bez poglądów, celu i miejsca w życiu, który zdaje sobie sprawę ze swojej nędzy moralnej, ale nie potrafi przełamać niemocy i czegokolwiek zmienić. Głównym wątkiem powieści są chore, toksyczne relacje głównego bohatera z matką oraz innymi kobietami w jego życiu – siostrą, dziewczyną, kochanką. Łączące ich więzi są przesycone przemocą fizyczną i psychiczną, stanowią źródło bólu i frustracji.