Ewa Stupnicka, Marzena Stempień-Sałek: Geologia regionalna Polski, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, wyd. 4 zmienione, Warszawa 2016, . Na nim zalega pełny profil triasu: pstry piaskowiec o miąższości ok. 700 m, wapień muszlowy o miąższości ok. 200 m i kajper o miąższości ok. 500 m, a wyżej jury: dolnej o miąższości 400-500 m, środkowej o miąższości ok. 300 m i górnej o miąższości ok. 400 m. Na większości obszaru kredy dolnej brak. Występuje jedynie w północno-wschodniej części niecki. W pozostałej części osady morskie górnej kredy reprezentowane są od albu do mastrychtu. Są to: wapienie, wapienie margliste, margle piaszczyste, opoki, iłowce, mułowce, piaskowce, lokalnie fosforyty. Miąższości i wykształcenie osadów różnią się w poszczególnych otworach.
W północnej części niecki jest silnie rozwinięta tektonika solna − są tu wysady solne w kształcie grzebieni lub słupów. Przebijają one utwory triasu, jury, a lokalnie dolnej kredy. Podnoszące się stopniowo brachyantykliny i poduszki solne wpływały na przebieg sedymentacji. Na obszarze bloku Gorzowa tektonika solna się słabo zaznacza − występują tu jedynie niezbyt grube spiętrzenia solne.
Powstanie Niecka szczecińska rozpoczęła swój rozwój w cechsztynie, a być może już w permie dolnym.