250 i 262-263..
Od sierpnia do grudnia 1920 r. dowodził wydzieloną dywizją Wojsk Wewnętrznej Ochrony Republiki na Froncie Zachodnim.
Brał udział w tłumieniu powstania tambowskiego jako dowódca wojsk guberni tambowskiej, dokąd skierowano go w grudniu 1920 r. W lipcu 1921 r. został przeniesiony na stanowisko inspektora piechoty sił zbrojnych Ukrainy i Krymu. Od czerwca 1922 r. dowodził 4 korpusem strzeleckim, następnie od kwietnia 1924 r. był zastępcą dowódcy Zachodniego Okręgu Wojskowego. W lutym 1926 r. przeniesiono go na stanowisko zastępcy Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego, które sprawował przez pięć lat. W 1931 r. został zastępcą inspektora piechoty Armii Czerwonej.
Od 1931 r. prowadził zajęcia z zakresu taktyki na Akademii Wojskowej im. Frunzego. W 1934 r. został kierownikiem Wydziału Specjalnego Akademii, będąc równocześnie jego słuchaczem (ukończył kurs w 1936 r.). W styczniu 1937 r. mianowano go zastępcą kierownika Akademii odpowiedzialnym za studia zaoczne. W 1935 r. nadano mu stopień wojskowy komdywa.
Aleksandr Pawłow został aresztowany 5 czerwca 1937 r., w początkowej fazie stalinowskich czystek w Armii Czerwonej. 14 sierpnia tego samego roku został oskarżony o udział w antypaństwowym spisku wojskowym, skazany na śmierć i rozstrzelany.
2 czerwca 1956 r.