Bacha.
thumb|left|Leonhardt podczas koncertu w Brugii (2009)
W latach 1952–1955 prowadził klasę klawesynu w wiedeńskiej Musikaakademie, od 1954 zaś także w konserwatorium w Amsterdamie. W tym samym mieście piastował stanowisko organisty w Kościele Walońskim. W 1962 i 1969 wykładał na Uniwersytecie Harvarda jako profesor wizytujący.
W 1980 został, razem z Nikolausem Harnoncourtem, laureatem Nagrody Erazma za nagranie kantat J.S. Bacha, za które uhonorowani zostali również nagrodą Gramophone Special Achievement. Odznaczony komandorią francuskiego Orderu Sztuki i Literatury (2007) oraz komandorią belgijskiego Orderu Korony (2008). 12 grudnia 2011 po koncercie w paryskim Théâtre des Bouffes du Nord ogłosił wycofanie się z życia koncertowego.
Był żonaty ze skrzypaczką Marie Leonhardt (1928–2022).