Antônio Carlos Gomes (ur. 11 lipca 1836 w Campinas, zm. 16 września 1896 w Belém) – brazylijski kompozytor pochodzenia portugalskiego. Autor popularnych oper uznawany za twórcę brazylijskiej szkoły narodowej.
W jego twórczość brak jest większych związków z brazylijską muzyką ludową. Utwory fortepianowe (m.in. marsze i walce) i pieśni, ale również modinhas utrzymane są w stylistyce salonowej. Opery Il Guarany (jej uwertura traktowana była jako drugi hymn państwowy) i Lo Schiavo mimo wykorzystania przez twórcę z motywów muzyki brazylijskich Indian oraz czarnoskórych niewolników zostały przekształcone „w duchu obiegowej stylistyki europejskiej”. Odwrotem od tego miała być opera Fosca (uznawana za jego największe dzieło), która nie zdobyła uznania publiczności, stąd kompozytor napisał drugą jej wersję.
Życiorys Jego pierwszym nauczycielem muzyki był ojciec, który pełnił funkcję lokalnego kapelmistrza. W 1859 rozpoczął naukę kompozycji u J. Gianniniego w konserwatorium w Rio de Janeiro, podczas której został zachęcony do pisania oper w stylu włoskim. Sukcesy w tej dziedzinie sprawiły, iż otrzymał od cesarza Piotra II stypendium, które pozwoliło mu rozpocząć w 1865 naukę w Mediolanie u Laura Rossiego.