Słodka Irma (ang. Irma la Douce) – amerykański film z 1963 roku w reżyserii Billy’ego Wildera. Komedia romantyczna będąca adaptacją francuskiego musicalu o tym samym tytule Alexandre Brefforta i Marguerite Monnot.
Fabuła Do paryskiej dzielnicy Les Halles zostaje przeniesiony młody, uczciwy policjant Nestor Patou (Jack Lemmon). Naiwnie pragnie zaprowadzić porządek wśród społeczności pochodzącej z marginesu społecznego. Organizuje nalot na hotel Casanova, gdzie pracują prostytutki i aresztuje kilka kobiet. Zamiast pochwały zostaje zwolniony ze służby, ponieważ jak się okazuje, wśród stałych gości odwiedzających to miejsce jest jego przełożony, inspektor Lefevre (Herschel Bernardi). Załamany udaje się do popularnego wśród alfonsów i prostytutek baru Chez Moustache. Tam dochodzi do bójki z jednym z sutenerów Hippolyte (Lou Jacobi), Nestor wygrywa walkę, czym zyskuje szacunek. Trudniące się nierządem kobiety oczekują, że teraz on będzie ich obrońcą i opiekunem. Zauroczony jedną z kobiet, nazywaną Słodką Irmą (Shirley MacLaine), chce wyciągnąć ją z tego środowiska. Od tej chwili wciela się w podwójną rolę. Z pomocą właściciela baru, Moustache (Lou Jacobi), zmienia wygląd i udając angielskiego Lorda X zostaje jedynym klientem Irmy.