Okres powojenny Latem 1945 roku przeprowadził się do Kościerzyny i wziął ślub ze Stefanią Szefler-Lesikowską. Po wojnie Jan Szalewski zamierzał powrócić do pracy w zawodzie nauczyciela, lecz przynależność do AK spowodowała, że wkrótce został aresztowany przez służbę bezpieczeństwa i osadzony w areszcie w Gdańsku, gdzie był bity i dręczony. W 1966 r. obronił na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu rozprawę doktorską na temat: „Hitlerowska polityka osadnicza w latach 1939–1945 w okręgu Rzeszy Gdańsk Prusy Zachodnie”. W okresie od 1959 r. do 1971 r. był nauczycielem historii oraz dyrektorem w LO nr 2 im. Stanisława Staszica w Starogardzie Gdańskim, a od 1971 r. dyrektorem LO dla Pracujących w Słupsku. Po przejściu na emeryturę w 1974 r. osiadł na stałe w Gdańsku. Udzielał się społecznie w ruchu kombatanckim. Zginął tragicznie w wypadku komunikacyjnym w Gdańsku dnia 4.03.1988 roku.

Jan Szalewski wychowywał trzy córki. Był żonaty ze Stefanią Szefler-Lesikowską. Został odznaczony orderami: Virtuti Militari V klasy, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Za swoje zasługi został awansowany na stopień majora.