W jego projektach dominował neoklasycyzm, ale Tamanian wprowadził także narodowe elementy (czerwone podszewki tufu, tradycyjne rzeźby dekoracyjne na kamieniu itp.). Do jego najsłynniejszych projektów w Erywaniu należą stacja hydroelektryczna (ERGES-1, 1926), dom opery i baletu im. A. Spendiariana (1926–1953), plac Republiki (1926–1941) czy zrealizowane pośmiertnie Kaskady. Odegrał również ważną rolę w procesie restaurowania zabytków w kraju, przewodnicząc Komitetowi Ochrony Zabytków w Armenii.
Tamanian był żonaty z Camillą Edwards, członkiem rodziny Benois. Ich synowie Geworg (Gieorgij) i Julius Tamanian stali się również znanymi architektami i kontynuowali pracę ojca.
Tamanian zmarł w Erywaniu 20 lutego 1936 i został pochowany w Panteonie Komitasa, który znajduje się w centrum Erywania.
Bibliografia Życiorys w Wielkiej Encyklopedii Sowieckiej
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu Kategoria:Architekci Kategoria:Ludzie urodzeni w Krasnodarze Kategoria:Ludzie związani z Erywaniem Kategoria:Ormiańscy artyści Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1936