Budynek Budynek szkoły został wzniesiony w latach 1925–1927 w nurcie stylu narodowego inspirowanego tzw. polskim barokiem. Obok powstał także budynek mieszkalny dla nauczycieli. Oba budynki zaprojektował Z. Wójcicki. Fundusze na budowę uzyskano ze zbiórek wśród żołnierzy. W budynku znajdowało się 26 sal lekcyjnych, a także m.in. sala gimnastyczna, sala robót ręcznych, gabinety fizyczne i chemiczne, świetlica, sala radiowa, obserwatorium astronomiczne, scena i kinematograf. Budynek został oddany do użytku w roku szkolnym 1928/1929. Przy szkole znajdowało się boisko.
Na samym początku budynek mieścił Szkołę Podstawową im. Józefa Piłsudskiego. W okresie międzywojennym w budynku mieściły się cztery publiczne szkoły powszechne nr 62, 93, 186 i 187. W szkole nr 187 przez jeden rok (ostatnia – siódma klasa szkoły powszechnej) uczył się Stanisław Grzesiuk.
W czasie powstania warszawskiego budynek szkoły zajmowali Niemcy. Przeprowadzony wczesnym rankiem 2 sierpnia 1944 polski atak na szkołę nie powiódł się. Z terenu szkoły Niemcy atakowali powstańczą barykadę na ulicy Łazienkowskiej i polskie oddziały w Porcie Czerniakowskim. 13 września 1944, pod naporem ognia prowadzonego m.in.