W powieści Noch lange danach ponownie poruszyła ryzyko związane z technologią jądrową opierając się na katastrofie nuklearnej w Fukushimie.
Nagrody thumb|Gudrun Pausewang, 2008 1977: Buxtehuder Bulle za Die Not der Familie Caldera 1981: La vache qui lit za Ich habe Hunger – ich habe Durst 1981: Preis der Leseratten za Ich habe Hunger – ich habe Durst 1983: La vache qui lit za Die letzten Kinder von Schewenborn 1983: Buxtehuder Bulle za Die letzten Kinder von Schewenborn 1988: Deutscher Science Fiction Preis za Chmura 1988: Deutscher Jugendliteraturpreis za Chmura 1988: Kurd-Laßwitz-Preis za Chmura 1990: Bücherlöwe za Chmura 1998: George-Konell-Preis der Landeshauptstadt Wiesbaden 1999: Heinrich-Wolgast-Preis za Hörst du den Fluß, Elin? 1999: Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec 2009: Eduard-Bernhard-Preis des BUND Hessen za Chmura 2009: Großer Preis der Deutschen Akademie für Kinder- und Jugendliteratur e.V. Volkach 2017: Deutscher Jugendliteraturpreis
Dzieła
Przypisy
Linki zewnętrzne Dzieła Gudrun Pausewang w Deutschen Nationalbibliothek Dzieła Gudrun Pausewang w Deutsche Digitale Bibliothek Jana Mikota: Gudrun Pausewang zum 80. Geburtstag
Kategoria:Niemieccy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej Kategoria:Niemieccy prozaicy XX wieku Kategoria:Niemieccy prozaicy XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2020