Nikołaj Aleksandrowicz Astrow (ros. Николай Александрович Астров, ur. w Moskwie, zm. 4 kwietnia 1992 tamże) – był radzieckim inżynierem i konstruktorem sprzętu wojskowego i uzbrojenia.
Życiorys Był synem profesora Imperatorskiej Szkoły Technicznej, który w 1919 został aresztowany przez Czekę i rozstrzelany pod zarzutem udziału spisku kontrrewolucyjnym. W 1924 skończył szkołę, w 1928 ukończył Moskiewski Instytut Budownictwa Elektromaszynowego i został konstruktorem moskiewskiego zakładu elektrycznego, 1929-1930 był asystentem w Moskiewskim Instytucie Elektromechanicznym. W 1930 został aresztowany i osadzony w więzieniu Butyrki, pracował w specjalnym biurze konstruktorskim OGPU, od grudnia 1931 do maja 1934 był inżynierem-konstruktorem wydziału technicznego i później naczelnikiem biura konstruktorskiego przy wydziale technicznym Zarządu Ekonomicznego OGPU ZSRR. Pracował przy konstrukcji czołgów. W 1934 został głównym konstruktorem fabryki nr 37 w Moskwie, gdzie pod jego kierunkiem skonstruowano czołgi T-38 (1935) i T-40 (1939). Od sierpnia 1941 był zastępcą głównego konstruktora Gorkowskiej Fabryki Samochodów, w listopadzie 1941 został aresztowany przez NKWD pod zarzutem działalności kontrrewolucyjnej, jednak wkrótce go zwolniono.