2025 Wiosną 2025 Pogačar wygrał Ronde van Vlaanderen oraz Liège-Bastogne-Liège. W debiucie w Paryż-Roubaix zajął drugie miejsce za Mathieu van der Poelem; tydzień wcześniej pokonał Holendra w Ronde van Vlaanderen. Na 4. etapie Tour de France w Rouen odniósł setne zwycięstwo w karierze. Cały Tour wygrał po raz czwarty; był to jego szósty kolejny finisz na podium tego wyścigu.
Jesienią obronił tytuł mistrza świata w wyścigu ze startu wspólnego w Kigali po kolejnym długim ataku. Następnie zdobył tytuł mistrza Europy po 75-kilometrowej samotnej akcji. Sezon zakończył piątym z rzędu zwycięstwem w Giro di Lombardia – dziesiątym monumentem w karierze i trzecim w 2025. Został też pierwszym kolarzem, który w jednym sezonie stanął na podium wszystkich pięciu monumentów.
2026 W marcu 2026 Pogačar po raz pierwszy wygrał Mediolan-San Remo, co oznaczało, że miał już w dorobku zwycięstwa w czterech z pięciu monumentów kolarskich; jedynym bez triumfu pozostawał Paryż-Roubaix. Wiosną wygrał także po raz trzeci Ronde van Vlaanderen i po raz czwarty Liège-Bastogne-Liège, a w Paryż-Roubaix ponownie zajął drugie miejsce, tym razem za Woutem van Aertem.