Dlatego też twórczość ta tak bliska może wydawać się powieściom Wiesława Myśliwskiego czy Edwarda Redlińskiego.
Mimo wielu konotacji oraz zauważalnych w pisarstwie Szatkowskiego cytatów i nawiązań – pozostaje on wciąż pisarzem osobnym, oryginalnym, trudnym do jednoznacznej kwalifikacji i – tak jak Wincenty Różański, Andrzej Babiński czy Milczewski-Bruno – zasługującym na zainteresowanie nie tylko w kręgu czytelniczym, ale i naukowym.
Publikacje Poezja Nie znam żadnego śpiewu (1968),
Barwonie (1973),
Bo żywosłowić ciebie jest żywicowanie (1975),
Tren (1960),
A może ja tak wysoko upadłem (1983),
Ave (1984), Tren dla Steda (1985),
Żywicowanie (1990),
Triada dla Iwony. Cyklamen prawdosłowny – Arkusz poetycki (2007)
Powieści To tak nieprawdopodobne że aż prawdziwe (2010)
Tryptyk (2011)
Epistoły (2012)
Publikacje w antologiach i almanachach Droga do Ashramu (1998),
Zjawa realna (1999),
Klejnoty poezji polskiej (2001).
Bibliografia Lebioda Dariusz, Jerzy Szatkowski 1940-2019, Dziennik Ornitologa, [dostęp: 8.06.2019], Szatkowski Jerzy, Triada dla Iwony.