Dlatego też twórczość ta tak bliska może wydawać się powieściom Wiesława Myśliwskiego czy Edwarda Redlińskiego.

Mimo wielu konotacji oraz zauważalnych w pisarstwie Szatkowskiego cytatów i nawiązań – pozostaje on wciąż pisarzem osobnym, oryginalnym, trudnym do jednoznacznej kwalifikacji i – tak jak Wincenty Różański, Andrzej Babiński czy Milczewski-Bruno – zasługującym na zainteresowanie nie tylko w kręgu czytelniczym, ale i naukowym.

Publikacje Poezja Nie znam żadnego śpiewu (1968),

Barwonie (1973),

Bo żywosłowić ciebie jest żywicowanie (1975),

Tren (1960),

A może ja tak wysoko upadłem (1983),

Ave (1984), Tren dla Steda (1985),

Żywicowanie (1990),

Triada dla Iwony. Cyklamen prawdosłowny – Arkusz poetycki (2007)

Powieści To tak nieprawdopodobne że aż prawdziwe (2010)

Tryptyk (2011)

Epistoły (2012)

Publikacje w antologiach i almanachach Droga do Ashramu (1998),

Zjawa realna (1999),

Klejnoty poezji polskiej (2001).

Bibliografia Lebioda Dariusz, Jerzy Szatkowski 1940-2019, Dziennik Ornitologa, [dostęp: 8.06.2019], Szatkowski Jerzy, Triada dla Iwony.