Dostęp 8 czerwca 2019..
Testowanie bottom-up jest podejściem do zintegrowanego testowania, w którym najpierw testowane są komponenty najniższego poziomu, a następnie są wykorzystywane do ułatwienia testowania komponentów wyższego poziomu. Proces powtarza się, dopóki komponenty najwyższego poziomu nie zostaną przetestowane. Wszystkie dolne lub niskopoziomowe moduły, procedury lub funkcje są integrowane, a następnie testowane. Analogiczne integracje i testowanie przechodzą wszystkie poziomy systemu. Podejście bottom-up jest efektywne tylko wtedy, gdy wszystkie lub większość modułów tego samego poziomu jest gotowa. Zaletą tego podejścia jest możliwość określenia poziomów opracowania oprogramowania oraz łatwość raportowania postępu testów w formie wartości procentowej.
Podejście top-down jest podejściem do zintegrowanego testowania, w którym najpierw testowane są komponenty najwyższego poziomu. Następnie gałąź poszczególnych modułów jest testowana krok po kroku aż do najniższego poziomuWilliam R. Simpson & John W. Sheppard, System Test and Diagnosis, BCS (1999), p.44-50. Dostęp 8 czerwca 2019..