Ludwig Rütimeyer (ur. 26 lutego 1825 w Biglen, zm. 25 listopada 1895 w Bazylei) – szwajcarski zoolog, paleontolog i geolog.
Życiorys Ludwig Rütimeyer urodził się 26 lutego 1825 roku w Biglen w rodzinie wiejskiego pastora.
Po ukończeniu szkoły średniej w Bernie w 1843 roku studiował teologię i medycynę. W 1850 roku uzyskał tytuł doktora i przez trzy lata podróżował po Francji, Włoszech i Anglii. W 1853 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego anatomii porównawczej w Bernie. W latach 1855–1894 pracował jako profesor zwyczajny na Uniwersytecie Bazylejskim, kierując zakładem nauk przyrodniczych. Od 1883 roku budował zbiory skamieniałych ssaków w Muzeum Historii Naturalnej w Bazylei.
Napisał wiele artykułów z zakresu paleontologii, m.in. na temat skamieniałych pozostałości koni i żółwi, historie bydła i jeleni, oraz z zakresu geologii, m.in. o roli cieków wodnych w powstawaniu dolin i jezior. Brał udział w corocznych pomiarach Lodowca Rodanu. Przyczynił się do powstania Szwajcarskiego Towarzystwa Paleontologicznego. Badał również szczątki zwierząt z prehistorycznych osad na palach. W pracy Ueber die Herkunft unserer Thierwelt (tłum. „O pochodzeniu naszego świata zwierząt”) z 1867 roku zajął się filogenezą.