Po ukończeniu kursu w maju 1942 roku został zastępcą dowódcy 204 Dywizji Lotnictwa Bombowego 1 Armii Lotniczej w składzie Frontu Zachodniego, a w czerwcu 1942 roku został dowódcą 214 Dywizji Lotnictwa Szturmowego tej armii, wchodzącej w skład Frontu Zachodniego, a następnie Frontu Stalingradzkiego.
W kwietniu 1943 roku dywizja dowodzona przez niego zostaje przekazana do 4 Armii Lotniczej, która weszła w skład Frontu Północno-Kaukaskiego i wzięła udział w walkach obronnych na Kaukazie, a następnie w operacjach noworosyjsko-tamańskiej i kerczeńsko-eltigeńskiej.
Od czerwca 1944 roku pełnił obowiązki dowódcy 1 Mieszanego Korpusu Lotniczego, będącego w rezerwie Naczelnego Dowództwa, a w lipcu 1944 roku ponownie został dowódcą 214 Dywizji Lotnictwa Szturmowego, którą włączono w skład 15 Armii Lotniczej 2 Frontu Nadbałtyckiego. Uczestniczyła ona w operacjach wojsk frontu w wyzwalaniu terytorium Estońskiej SRR (operacja nadbałtycka).
W kwietniu 1945 roku został dowódcą 8 Korpusu Lotnictwa Szturmowego wchodzącego w skład 8 Armii Lotniczej 4 Frontu Ukraińskiego, a następnie w maju 3 Mińskiego Korpusu Lotnictwa Szturmowego w składzie 2 Armii Lotniczej 1 Frontu Ukraińskiego.