Bolesław Jałowiecki (ur. 10 sierpnia 1846 w Syłgudyszkach, zm. 10 lipca 1918 w Piotrogrodzie) – inżynier, budowniczy kolei i przemysłowiec w Rosji, poseł do rosyjskiej Dumy Państwowej.
Życie Urodził się w rodzinie ziemiańskiej, jako syn Antoniego (1819–1894), powstańca styczniowego, i Anny z Burych (1829–1888). Ukończył gimnazjum w Wilnie (1861) i Mikołajewską Szkołę Inżynieryjną (1865). Następnie studiował w wojskowej Mikołajewskiej Akademii Inżynieryjnej, gdzie odbył staże w Czechach i Austrii i w 1870 kończąc ją z wyróżnieniem otrzymał tytuł inżyniera wojskowego. Służbę wojskową odbywał w Głównym Zarządzie Inżynierii (1870–1871), a następnie w Petersburskim Inżynieryjnym Zarządzie Fortyfikacyjnym (1872–1874). Jako sztabskapitan w latach 1872–1873 oddelegowany na budowę Kolei Libawo-Romeńskiej (Либаво-Роменская железная дорога), następnie w Petersburgu kierował budową nadbrzeża Admiralicji. W 1875 awansowany na kapitana uczestniczył do 1878 budowie Kolei Władykaukaskiej (Владикавказская железная дорога). Jednocześnie zajmował się od strony teoretycznej problematyką gospodarki cieplnej i trakcyjnej, opublikował w tym zakresie m.in.