Pracowały nad szkicami krajobrazów, a do Paryża wyjeżdżały tylko na jednodniowe wycieczki, aby odwiedzić doroczny Salon i oglądać własne obrazy na wystawie.
Powrót do Danii W 1882 roku Wegmann wróciła do Kopenhagi, gdzie była już znana z prac, które wystawiała w pałacu Charlottenborg od 1873 roku aż do śmierci. W 1883 roku otrzymała Thorvaldsen Medaillen za portret siostry, nagrodę przyznawaną przez Akademiet for de Skønne Kunster, będącą częścią Królewskiej Duńskiej Akademii Sztuk.
W 1887 roku była pierwszą kobietą, która została członkinią Królewskiej Duńskiej Akademii Sztuk. W tym samym roku przyjęto ją do komitetu zarządzającego Komitee von Charlottenborg. Jako członkini zarządu w latach 1887–1907 „Tegne- og Kunstindustriskolen for Kvinder” – szkoły rysunku i sztuki dla kobiet, działała na rzecz edukacji kobiet. thumb|Bertha Wegmann, 1926 W 1892 roku otrzymała królewski medal „Ingenio et arti”. Była jedną z pierwszych kobiet, które otrzymały tę prestiżową nagrodę przyznawaną w Danii od 1841 roku, dla zasłużonych artystów i naukowców. Do końca życia mieszkała w Kopenhadze, gdzie wystawiała prace i uczyła malarstwa inne kobiety. Reprezentowała też Danię na kilku światowych wystawach, w tym na Światowej Wystawie Kolumbijskiej w Chicago w 1893 roku, zorganizowanej w 400.