Eksupery pogłębia wątpliwości władcy, cokolwiek Leontyna twierdzi może być prawdą i może nią nie być. Sprowadzona z więzienia Leontyna nie zamierza jednak wyjaśnić sytuacji. Nie boi się gróźb cesarza, jeśli umrze, nikt nie wyjaśni tajemnicy, jeśli cesarz zdecyduje się zabić obydwu młodzieńców, pozbawi się następcy tronu. Jest dumna, że syna tyrana wychowała na uczciwego młodzieńca, który brzydzi się zbrodnią. Po odejściu cesarza Eksupery przekonuje ją, że ujawnił list Maurycjusza Fokasowi, aby go osłabić. Przerażony tyran przeczesuje ulice Antiochii szukając spiskowców, a pałac zostawił niestrzeżony. Spiskowcy, którym przewodzi są gotowi do zadania ciosu, chcieliby jednak wiedzieć komu przekazać koronę. Leontyna nie wierzy mu jednak.
Akt V Herakliusz wobec troski, jaką mu okazuje Fokas ma wątpliwości czy nie jest jednak jego synem. Pulcheria, radzi mu mieć wątpliwości, ale nienawidzić tyrana. Fokas żąda od Herakliusza, by przyznał, że jest jego synem, jego odmowę uznaje za próbę ratowania przyjaciela i nakazuje ściąć Marcjana. Herakliusz poddaje się i uznaje się za syna Fokasa. Gdy jednak Fokas żąda, by poślubił Pulcherię odmawia z obawy przed popełnieniem kazirodztwa. Kryspus przynosi wiadomość o schwytaniu i rozbrojeniu przez Eksuperego spiskowców.